Piyasada osilatör denince ilk akla gelen çeşittir. Frekans kararlılığı en iyi olan osilatör tipidir. Osilatörler için çok önemli olan bu özelliğin tanımını sabit frekansta kalabilme olarak tanımlayabiliriz. Özellikle alıcı-verici devrelerinde kullanılan frekansta yayın yapabilmek için frekans kararlılığı çok iyi olmalıdır ve genellikle bu devrelerde karşımıza kristal osilatörler çıkar.
Kristal ise piezoelektrik etkiyle çalışan bir malzeme tipidir. Frekans kararlılığının maksimum seviyede olması için ise quartz kristali kullanılır.
Şekil 1: Kristal Osilatörler
Kristal osilatör tipik olarak 50 milyonda bir (PPM)’den daha iyi bir doğruluğa sahiptir, bu da ±%0,005’e eşdeğerdir. 16F877A’da düşük güç tüketimi için, bir LP kristali 32 ila 200 kHz arasında frekanslar sağlayacaktır. XT kristali 4 MHz’e kadar çalışır ve maksimum 20 MHz saat hızı için bir HS tipi gereklidir . Bunların her birinin, FOSC1 ve FOSC0 bitleri kullanılarak seçilen kendi sürücü gereksinimleri vardır. Güç tüketimi saat hızıyla orantılıdır, bu nedenle bir denge kurulmalıdır.
Dört megahertz, 1 μs’lik bir komut döngüsü süresi sağlayan ve zamanlama hesaplamalarını biraz daha basitleştiren uygun bir değerdir orijinal 16F877’deki 10 MHz’den 20 MHz’e çıkarıldığını gösterir. μs, zamanlama hesaplamalarını biraz daha basitleştiriyor. 16F887 ve diğer birçok PIC artık harici bileşenlere ihtiyaç duymayan ve bir kalibrasyon kaydedici aracılığıyla hassas bir frekansa ayarlanabilen dahili bir osilatör seçeneği içeriyor, ancak tipik olarak yalnızca yaklaşık ±%1 doğrulukta çalışıyor. 16F877A çip numarasının sonundaki ‘A’ eki, maksimum saat hızının 10’dan artırıldığını gösteriyor.
Şekil 2: En Temel Kristal Osilatör Devresi
Şekilde görülen devre kristal osilatörlerin en basit ve en genel devre yapısını teşkil ediyor. Ancak transistörlü ve op-amplı kristal osilatör devreleri de mevcuttur. Devrenin ihtiyaçlarına göre transistör veya op-amp kullanılan bu devrelerde rezonans frekansı büyük önem taşıyor.